Alle zeilmaatjes op de Wilde Zwaan

Gedurende het prachtige zeilweekend van 13 en 14 september waren al mijn zeilmaatjes van de reis over de Middellandse Zee samen op de Wilde Zwaan. Samen met de Thetis van Carel en Annemieke zeilden we met noordoosten wind 5 Bft vanuit Makkum naar Texel. En daar genoten we nog van een heerlijke avond in de kuip. Herinneringen werden opgehaald, verhalen werden wat aangedikt en de foto's gingen rond. Zondag was een al even prachtige zeildag: aan de wind en op de Doove Balg kruisend terug via Kornwerderzand naar Makkum. Een prachtige afsluiting van een bijzondere tocht. En de plannen voor het volgende seizoen zijn alweer gemaakt!

De reis die ik dit jaar met de Wilde Zwaan maakte, staat nu ook op kaart:

De Wilde Zwaan is weer thuis.
Na 7 weken intensief en inspirerend varen op de Middellandse Zee is de Wilde Zwaan op 24 juni op de dieplader van Van der Wetering geladen en 30 juni weer het water ingegaan in Makkum. Ze ligt nu opgetuigd bij Sailcentre Makkum, tegenover een groter zusje. Dankzij de hulp van Carel was vrijwel alles in een dag gefixt. En van het transport heeft ze zo op het eerste gezicht niet geleden. Wel even vreemd haar zo in de Hollandse dreven te zien. Binnenkort maar eens gaan zeilen en aftrimmen; dan zal het wel snel wennen. Tenslotte is ze van Hollandse makelij.
Nu dus zien hoeveel ik hier met haar ga zeilen. Wie eens mee wil, melde zich op ankywoudstra@gmail.com



Het convoi exceptionnel arriveert in Makkum

Eerst de mast afladen



Wilde Zwaan voelt weer water; de mast trimmen is een heel werk

De laatste mijlen waren de snelste van de laatste 2 weken! Met een dikke 4 Bft stoven we vanmiddag aan de wind de Golfe de Fos in. En om 16.00 uur lagen we aan de steiger in Port Napoleon. Hier wordt de Wilde Zwaan begin volgende week opgehaald en per dieplader naar Nederland, Makkum, getransporteerd.
Een gevoelig moment voor mij: we hebben de Wilde Zwaan in 6 weken veilig en fijn van Griekenland naar Zuid-Frankrijk gevaren, maar dit is wel het einde van 6 jaar Middellandse Zee, waar Henk ook met zoveel plezier gereisd heeft. Alles dankzij mijn prima bemanning: Carel en Marja, Mariska en Sigrid, Jim en Immy - allemaal heel erg bedankt! Dankzij jullie is dit gelukt en het was nog gezellig ook.
De laatste dagen hadden we weinig wind, maar gelukkig een prachtige kust om langs te tuffen; zo kwamen we langs de Bec d'Aigle. Af en toe een stukje zeilen. Af en toe een dreigende (onweers)bui. We deden La Ciotat aan en daarna de Iles du Frioul tegenover Marseille. Alleen vandaag dus een prachtige wind, waar we heerlijk op hebben gekruist. Met weer een strak blauwe lucht en prima temperaturen.
En nu is het feest afgelopen. We hebben de zeilen er al af, want morgen gaat de mast eraf. Zaterdag pakken we gedrieen de TGV.




Bec d'Aigle





Prachtige kusten en dreigende luchten



Lekker kruisen van Marseille naar Golfe de Fos



Landactiviteiten kunnen ook heel leuk zijn. Zaterdag hebben we vooral uitgerust, gedoucht, opgeruimd en geconstateerd dat zo'n resort rond de haven niet aantrekkelijk is en dat je er zelfs niet lekker kunt eten. Dus zondag maar eens gaan lopen naar het Middeleeuwse Bormes les Mimosas, dat 6 km verderop in de bergen ligt. Een betoverend stadje met overal bloemen. De lange wandeling meer dan waard. En intussen waaide het (te) stevig op zee en trokken er (onweers)buien over, waar wij slechts een paar spetters van mee kregen.
Vanochtend eindelijk weer uitgevaren; daar waren we wel aan toe. Helaas maar een kort tochtje naar het eiland Porquerolles, tegenover Hyeres. Daar waren we al tussen de middag en toen begon het te regenen en onweren; dat is niet meer echt opgehouden..... Wel gezellig veel bootjes hier aan de kust en ook een spannende oefening van watervliegtuigjes die bosbranden moeten blussen, hier boven de baai.
Het blijft de komende dagen wat onstandvastig weer met wind uit diverse richtingen en van verschillende sterkte. Bovendien regelmatig regen. Dus de laatste mijlen worden nog lastig! Intussen lopen wij nog wel in korte broek en T-shirt, dus zo erg is het ook weer niet.

Middeleeuws Bormes les Mimosas

Uitzicht op de haven en de Iles d'Or



Bormes tegen de heuvel

We waren even op zee. Na donderdag een dagje rust in Calvi, wat geen straf is, vrijdagmorgen om 7 uur uitgevaren. Voor de oversteek van Noord-Corsica naar de Franse zuidkust. Voor Jim de eerste oversteek en de eerste nacht op zee.
Donderdag stond de wind precies tegen en ons wachten werd beloond: vrijdag was de hele route van ca 115 mijl bezeild. Af en toe wat zoeken naar de wind, maar het gladde huidje van de Wilde Zwaan zorgt voor redelijke snelheid bij bijna geen wind! Onderweg opmerkelijk veel dolfijnen en zelfs een 'zwaaiende', die steeds even bij de boot kwam om een vin te laten zien. Of was het een vis? Donker is het niet geworden. Overdag van 6 tot 21 uur de felle zon en van 21 tot 6 uur de volle maan. Bovendien waren zelfs 's nachts de temperaturen aangenaam, alleen erg vochtig.
Om 6 uur vanochtend kwamen we de marina van Bormes les Mimosas aan de Cote d'Azur binnenvaren. Nog steeds is het bloedheet, maar momenteel komt het onweer over de bergen en dat geeft heftige wind op zee en enige afkoeling in de (zeer beschutte) haven. Precies de reden om hier vandaag op tijd binnen te lopen. Er zal in de Golf van Genua windkracht 7 a 8 staan, met onweersbuien en vanuit de Golf d'Lion komt ook een windkracht 7 aangezet. Het was een goede beslissing dat allemaal voor te zijn en hier een dagje te lummelen.
Vanochtend kwamen de berichten over het voetbal en de overwinnig van Nederland op Spanje binnen. We realiseerden ons dat wij toen heerlijk op zee zaten; dubbel genieten!
Vanaf nu nog wat dagtochten naar Port Napoleon in de Golfe de Fos, waar we zaterdag willen zijn.

De volle maan komt op over de bergen van Corsica





Onweer boven Bormes les Mimosas, Zuid-Frankrijk

Even bijkomen na een nachtelijke oversteek

Sinds de nieuwe bemanning (Immy en Jim) aan boord is, heeft de wind ons verlaten. We dobberen, kruisen met 3 knoop voortgang en motoren deze dagen langs de prachtige westkust van Corsica. Daarbij brandt de zon ongenadig op onze hoofden en wordt het binnen ruim boven de 30 graden. Maandag meerden we af in het schattig kleine haventje van Cargese, waar nu meer te doen was dan 4 jaar geleden begin mei. Gisternacht hebben we doorgebracht in een fantastische ankerbaai, waar we bijna alleen lagen en uitkeken op spectaculaire bergtoppen. Wetend dat de sneeuw net om het hoekje lag. Vandaag was de zee wel erg blak, dus grotendeels gemotord naar Calvi, aan de Noordkust. Gelukkig was de aankomst spectaculair met een buienlucht boven de bergen. Het is nu wachten op de wind voor de oversteek naar Zuid-Frankrijk; morgen of overmorgen.


Westkust Corsica

Ankerplaats Golf van Porto

Aankomst Calvi

Er is bijna een week verstreken sinds het laatste bericht, maar het kostte even tijd voordat ik een Franse Sim-kaart in m'n MiFi kon krijgen. Sinds donderdagavond ligt de Wilde Zwaan in de Vieux Port van Ajaccio op Corsica.
Na een dagje bijkomen en de toerist uithangen in Bonifacio zijn we dinsdag weer de Straat van Bonifacio overgestoken naar Sardinie. Een paar slagen langs de kust gemaakt om in Isola Rossa aan de NW-kust terecht te komen. Vriendelijk haventje aan een vriendelijke rose rotskust. Lekker weer Italiaans eten en natuurlijk een Italiaans ijsje. De volgende dag weer terug de Straat over, met een heerlijke halve wind, naar ankerplaats Campomoro aan de Westkust van Corsica. We hebben genoten van deze omweg, die ons twee prachtige zeildagen opleverde. In 2010 lagen we met Henk nog in de baai van Campomoro, dus dat betekende herinneringen ophalen. Na een ochtend luieren en zwemmen, wat Sigrid veel te koud vond, het zeil gehesen voor onze laatste tocht. We hebben al sinds zondag prachtig weer: blauwe luchten, ruim in de 20 graden en een wind van 3 a 4 Bft.
Vrijdag hebben we met een auto (C3) de ruige binnenlanden van Corsica bekeken. Naar de oude hoofdstad Corte, in het centrum en de bergen. Vandaar over een smal kronkelweggetje doorgestoken naar de Westkust. Wat is Corsica een mooi eiland. Beiden willen we hier nog wel weer eens terug komen.
En zaterdag wisseldag, dus boot poetsen, de was en boodschappen doen. Immy kwam aan met hetzelfde vliegtuig waarmee Sigrid vertrok. Nu is het wachten op Jim, het tweede bemanningslid, die vanavond met de veerboot uit Nice komt. Dus alle tijd voor een slag over de Franse zondagsmarkt op het 'Palmenplein' en wat klusjes. Ajaccio is een leuke stad; niet erg om een paar dagen te zijn. Morgen de start van de laatste etappe naar de Franse Zuidkust.

Uitzicht op de Straat van Bonifacio

De kust bij Isola Rossa, Sardinie

Ankerplaats Campomoro op Corsica

Het binnenland van Corsica

Afscheid van Sigrid, 7 juni, Ajaccio

Zondagsmarkt in Ajaccio

Zo'n mooie oversteek maak je maar zelden.
Gezien de goede windverwachting toch direct naar Corsica. Niks geen Elba...
Gisteren om 06.00 u vertrokken uit Porto di Roma en vandaag om 08.00 u aangekomen in Bonifacio aan de zuidkust van Corsica. Een tocht van ruim 150 mijl in 26 uur, waarvan slechts 4 uur op de motor, gedurende de nacht. Stralende zon overdag en een overweldigende sterrenhemel 's nachts. We begonnen en eindigden met een ruime wind, maar verder helemaal aan de wind. Het liep fantastisch snel en gemakkelijk. Sigrid was een geweldige maat, die lekker de wachten draaide. Natuurlijk misten we het gezelschap van Mariska, dus die hebben we tussentijds op de hoogte gehouden van de vorderingen.
Nu is het even wennen in de drukke, toeristische haven van Bonifacio! Maar er is weer lekker stokbrood en we kunnen gewoon Frans praten. We hebben een zeilprogramma voor deze week gemaakt, want we hoeven pas vrijdagavond in Ajaccio te zijn. Van plan nog even over te steken naar Sardinie.




Vroeg vertrek uit Porto di Roma

's Morgens vroeg in de "Bouche de Bonifacio"




Aankomst bij Bonifacio





Bonifacio bovenop de krijtrotsen

 

Woensdag hadden we een lange, maar prachtige zeildag van Gaeta naar Nettuno. Dat was om Kaap Circeo heen, die als een soort eiland in een laagvlakte ligt. Daarna vooral een Nederlands uitziende duinenkust. Toch weer 60 mijl op het zeil afgelegd. Donderdag met 'te veel wind, te veel tegen' hebben we de bus naar Rome gepakt. Bij de trein werd op z'n Italiaans gestaakt. In een middag een groot deel van Rome gezien: langs de Trevi fontein, het Pantheon, de Tiber, de bloemenmarkt, het forum Romanum en door vele, leuke straatjes en pleintjes. En vandaag hadden we de zoveelste mooie zeiltocht. In 1 slag met de buiging van de kust mee naar Rome. De Wilde Zwaan ligt nu in de enorme Porto di Roma, in Ostia, de badplaats van Rome. We zijn weer flink verbrand! Morgen zetten we Mariska op de bus/metro, zodat zij weer terug kan vliegen naar Nederland. De komende dagen weinig wind, dus een oversteek naar Corsica zit er nu niet in. Toch naar Elba?

Sigrid maakt de radarreflector weer vast

Cabo Circeo

De meiden bij de Trevi fontein

Twee dagen na het vertrek van Carel en Marja, mijn eerste fantastische bemanning, heeft de Wilde Zwaan alweer vele mijlen zeilend afgelegd. Nu met mijn dochters Mariska en Sigrid aan boord. Na een mooie zaterdagavond in Napoli en een emotioneel afscheid op zondag, kwam er na een uur alweer een blij weerzien met mijn meiden. En we boften. Zondag was het warm zonder wind, maar op maandagmorgen vertrokken we met een lekker briesje en een frisse, blauwe lucht. Al snel werd het windkracht 5 Bft en kruisten we op naar Isola d'Ischia. Een prachtig, hoog eiland buiten de golf van Napels. Vandaag met wederom 5 Bft de zee op, een vaartje van 7,5 knoop (wat veel is voor ons dopje) en aangeland in Gaeta. We gaan zo eens kijken of het inderdaad zo'n mooie stad is als de pilot vertelt. Gezien de windrichting en sterkte deze week moeten we nog aardig ons best doen om Rome op tijd te bereiken. Maar genieten van de ruimte, de zee en het licht en natuurlijk van elkaar doen we wel!


Porto Santa Lucia, Napoli; met de Vesuvius op de achtergrond




Zingende Napolitanen



Aan de cocktails op Isola d'Ischia



Meteen flink aan de bak op de Tyrrheense Zee

Op Capri moet je niet wezen! Een gekkenhuis, met lawaai en stank. Uiteindelijk zijn wij 's morgens snel vertrokken en vanwege de desinteresse van de havenjongens, zonder te betalen...... We hebben er niets bekeken.
Met een heel zwak windje naar een ankerbaai op het eiland Procida overgestoken. Heerlijk zwemmen en luieren in de zon. Daar ook geslapen en na een luie morgen om de hoek naar de marina van Procida om te wassen, wat niet lukte en om boodschappen te doen. Een interessant dorp op een bergkam, met aan twee zijden een baai. Wij hebben alle achterafsteegjes verkend en de (voormalige) strafinrichting langs gelopen. Alle kerken en kloosters waren dicht. En de hele dag wat somber en een drupje regen.
Vandaag, 24 mei, zijn we, deels op het zeil, in Napels aangekomen. We hebben de Wilde Zwaan neergevleid in de Porto Santa Lucia, de oude haven. Gezellige boel hier in de zon. De eerste etappe is dus volbracht. Mooi gezeild, heel goed gehad met elkaar. Nu nadert het afscheid en morgen komen Mariska en Sigrid aan boord.

Marja geniet na een lange snorkeltocht



Procida op de berg

Wilde Zwaan in Porto Santa Lucia, Napels

Ja, inderdaad Paestum bezocht. Marja en Anky hebben wat cultuur opgesnoven. Drie prachtige tempels, die ook nog grotendeels overeind staan en fundamenten van de enorme stad Poseidonia. Een prima atmosfeer. De tocht op zich was al de moeite waard: verschillende bussen die van onduidelijke plaatsen vertrekken, lopend en liftend weer terug. Carel had een heerlijke dag alleen aan boord, met allerlei klusjes en praatjes. Agropolis is een prachtige stad met een oud deel hoog boven op een rots. 's Avonds hebben we heel lekker gegeten op een terras hoog boven de haven. Een feest op zich.
En dan vandaag de Golfo di Salerno overgestoken bij een vriendelijk windje van 3 Bft. Strak blauwe lucht, heerlijke temperaturen en een vlak zeetje. Aan de overkant (bijna 50 mijl) hadden we een mooie ankerbaai in gedachten, in een Marine Reserve, waar je niet mag ankeren maar wel een mooring mag oppikken. Helaas was er geen mooring te vinden..... En zo kwamen we toch nog op Capri. Een bijzonder hoog rotsig eiland met een witte stad, waar de kust te steil is om te ankeren. De prijs van de haven hebben we gelukkig nog niet gehoord. Erg welkom waren we niet; we zijn vast te klein om wat aan te verdienen. Morgen willen we toch echt door naar een ankerbaai om te zwemmen. En dan zijn we ook bijna in Napels, waar de bemanningswisseling dit weekend zal plaatsvinden.

Tempel van Athena, Paestum

Haven Agropolis, vanuit de oude stad gezien

Capri

De tweede oversteek hebben we ook soepeltjes volbracht. Gistermorgen met spijt in het hart Lipari verlaten, omdat de wind goed zou gaan waaien en de rest van de week niet meer. Langs het rotsige eiland Panarea en vervolgens vlak langs de Stromboli de Thyrreense Zee op naar de laars van Italie. Dat liep op een zwakke halve wind uitstekend. Rustige zee, prachtige luchten, stoom uit de krater en wachten op het magma, dat we niet hebben gezien. De maan zat deels achter de wolken en gaf zilver licht. Middernacht ging de wind definitief liggen, dus dat werd nog 25 mijl motoren naar de kust. Carel vond het heerlijk; hij staat het liefst nachten aan de helmstok met een tuffend motortje en het gereefde grootzeil bij, een denkbeeldige sigaar erbij.... Het ochtendgloren was donkerrood en onze haven kwam in zicht. Op dat moment besloten voor anker te gaan in een open baai onder de vuurtoren van Palinuro. Eieren met spek en dan een paar uur slapen. Om 11 uur ligt het hier aan lager wal. Snel weg en toen maar door op de motor over een zeer woelige zee - waar komt het toch altijd vandaan? - zonder wind, dus op de motor weer 30 mijl verder. De komende dagen is er ook geen wind en wat doe je anders op zo'n sombere maandagmiddag?
Om 18 uur binnen gevaren in Agropoli, in de baai van Salerno. Kunnen we morgen de archeologische site Paestum bezoeken.

De crew geniet





Stromboli met lavastroom

Ochtendgloren boven de laars van Italie

We genieten deze dagen van de Eolische eilanden, met steeds uitzicht op de Stromboli. De krater van Volcano, waar we vannacht onder ankerden, blaast stoom op diverse plekken. Het rook er behoorlijk naar zwavel en bij het zwemmen (!) werd het water warmer hoe dichter je bij de vulkaan kwam...... Vandaag alleen op de genua doorgevaren naar het hoofdeiland Lipari. Hier liggen we in een schattig gemengd haventje. Ook het stadje is de moeite waard: oude prachtige huizen, kathedraal als een fort boven zee en wat toeristische winkeltjes, maar nog nauwelijks toeristen. De wind gaat naar zuidoost draaien, dus morgen via de Stromboli op weg naar de kust van de laars van Italie, ten zuiden van Napels. Ik zet er nu nog wat fotootjes bij.

Opkruisen naar Milazzo

Stromboli (rechts) en Panarea



Straat van Messina, gezien vanaf Charibdis